Już wkrótce – w dniach 3 do 12 września 2009 r. odbędzie się VI edycja Forum Malarstwa Polskiego WIDZIEĆ.
Organizatorem jest Fundacja Malarstwa Polskiego w Lesku.
Forum Malarstwa Polskiego ma już blisko dziesięcioletnią tradycję. W dotychczasowych pięciu edycjach uczestniczyło kilkudziesięciu wybitnych polskich artystów, wielu znakomitych teoretyków sztuki, a także teolodzy, psycholodzy i filozofowie. Do każdej edycji wydawane są zeszyty Forum o nakładzie 1500 egz. i pojemności ok. 130 str. A4. w pełnym kolorze. Zeszyty zawierając materiały z przebiegu forum, fotografie, teksty i wypowiedzi artystów, niektóre wykłady oraz reprodukcje obrazów prezentowanych na wystawach. Odbyło się do tej pory 50 wystaw, w 30 polskich miastach.
VI edycja Forum odbędzie się na podobnych zasadach jak poprzednie pięć. W pierwszej części, we wrześniu 2009 r. planowane jest dziesięciodniowe spotkanie, artystów i teoretyków sztuki na warsztatach artystycznych, sesjach naukowych, wykładach i dyskusjach. Każdy artysta zaprezentuje na indywidualnym pokazie swój dorobek artystyczny w kontekście przewodniego tematu WIDZIEĆ, opatrzony autorskim komentarzem. Pokaz zrealizowany zostanie wg autorskiej koncepcji i może przyjąć formę np. wystawy prac, wystawy dokumentacji, prezentacji multimedialnej, działania artystycznego, itp. Pokazy odbędą się w Lesku i Rzeszowie. Następnie od października 2009 do końca lutego 2010 roku opracowany zostanie zeszyt Forum zawierający materiały z przebiegu forum, indywidualnych prezentacji, materiały z dyskusji, teksty prezentowanych wykładów, teksty przygotowane przez uczestników forum oraz gości VI FMP, reprodukcje prac, które będą prezentowane na planowanych wystawach w dwunastu polskich galeriach od kwietnia 2010 r. do września 2011 r. Novum tegorocznej edycji będzie włączenie od samego początku do współpracy przedstawicieli galerii uczestniczących w przedsięwzięciach wystawowych VI edycji FMP.
Zaproszeni do udziału w VI Forum Malarstwa Polskiego WIDZIEĆ:
Artyści:
prof. Stanisław Baj z Warszawy,
prof. Stanisław Batruch z Krakowa,
prof. Stanisław Białogłowicz z Rzeszowa,
prof. Leszek Misiak z Krakowa,
prof. Stanisław Rodziński z Krakowa,
prof. Teresa Miszkin z Gdańska,
dr Marian Waldemar Kuczma z Wrocławia,
prof. Jacek Rykała z Sosnowca,
prof. Jarosław Modzelewski z Warszawy,
prof. Łukasz Korolkiewicz z Warszawy,
prof. Henryk Cześnik z Gdańska,
Grzegorz Grzebieniowski z Leska
dr Ireneusz Kopacz z Torunia
oraz koordynatorzy projektu:
dr hab. Mirosława Rochecka
prof. Kazimierz Rochecki z Torunia
Teoretycy Sztuki:
dr Magdalena Rabizo-Birek z Rzeszowa,
dr Bartłomiej Gutowski z Warszawy
dr Andrzej Saj z Wrocławia.
Galerie i muzea uczestniczące w projekcie: Muzeum Okręgowe i Galeria Forum w Toruniu, Miejska Galeria Sztuki w Częstochowie, Wałbrzyska Galeria Sztuki „Zamek Książ” w Wałbrzychu, Muzeum w Nysie, Miejski Ośrodek Sztuki – Galeria BWA w Gorzowie Wlkp., Centrum Kultury Zamek - Galeria Profil w Poznaniu, Galeria BWA w Pile, Galeria BWA w Ostrowcu Świętokrzyskim, w Galeria BWA w Kielcach, Galeria BWA w Olsztynie oraz Galeria BWA w Rzeszowie
Zaproszonych artystów i teoretyków sztuki gościc będzie Pensjonat ZAMEK w Lesku http://www.gat.pl/30.php
HISTORIA ZAMKU KMITÓW w Lesku. Ten zamek o bardzo ciekawej historii, nie doczekał się jeszcze dokładnych badań historycznych i wiele podawanych faktów z jego historii nie zostało udokumentowanych. Wiemy o nim jednak na tyle dużo, by zaprezentować jak wiele istotnych dla tej ziemi postaci i zdarzeń łączy się z tymi murami. Lesko było siedzibą możnego i potężnego rodu Kmitów, który rozpoczął swą rycerską służbę już w okresie panowania króla Kazimierza Wielkiego, a za Władysława Jagiełły w zamian za zasługi w bitwie pod Grunwaldem otrzymał rozległe dobra. Właśnie oni w XIV wieku w Sobieniu niedaleko Leska wznieśli rycerską siedzibę usytuowaną na wyniosłej górze. Mogli stąd kontrolować nurt Sanu i biegnący tędy trakt handlowy. Legenda głosi, iż na tym zamku, Piotr Kmita podejmował hucznie orszak weselny króla Władysława Jagiełły podążający do Sanoka. W roku 1474 Węgrzy zdobyli twierdzę i częściowo zniszczyli. Kmitowie herbu Szreniawa swoją siedzibę przenieśli do Leska. Być może przyczyną były nie tylko zniszczenia gotyckiej warowni, lecz i renesansowy duch panujący w Polsce. Zamek w Lesku zaczęto wznosić w 1507 roku. Zbudowany z kamienia i cegieł służył celom obronnym, panując groźnie nad doliną Sanu. Posiadał dwie baszty. Jedna przetrwała do dnia dzisiejszego, zaś po drugiej zachowały się ślady w parku otaczającym budowlę. Najstarsza część zamku zwana gotycką, posiada na parterze salę rycerską wspartą na masywnej wielobocznej kolumnie. Wąskie kręte kamienne schodki prowadzą do górnej części budynku, w której znajdowała się bogata biblioteka i archiwum z cennymi rękopisami. Piotr Kmita był w całym tego słowa znaczeniu mecenasem ludzi pióra, sztuki i nauki. Od strony wjazdowej zamek robi wrażenie ponurej średniowiecznej fortecy. Natomiast zupełnie inny, bardzo miły charakter posiada strona południowa, ozdobiona podcieniami wspartymi na kolumnach. Wejście do lewego skrzydła gmachu ma charakter reprezentacyjny stworzony przez półkolisty układ obszernych schodów, prowadzących do najstarszej części zamku. Piotr Kmita nie zostawił potomstwa, a olbrzymie dobra przejęła m.in. jego siostra Katarzyna i jej mąż Andrzej Stadnicki. Po Stadnickich władali zamkiem Ossolińscy, którzy złotymi zgłoskami zapisali się w dziejach Polski, po nich Mniszchowie, by od 1802 roku wskutek ślubu Julii Mniszech z Xawerym z Siecina Krasickim zamek przeszedł w ręce rodu Krasickich aż do II wojny światowej. Budowla musiała być w owym czasie znacznie zniszczona i nic dziwnego. W osiemnastym stuleciu nie oszczędzały jej losy. Przebudową zamku i nadaniem mu współczesnego wyglądu zajął się Wincenty Pol, poeta, geograf, człowiek wszechstronnie uzdolniony i przyjaciel Xawerego Krasickiego. Było to w latach 1835-38. Wprowadzono włosko-renesansowe krużganki, przebudowano wnętrza, zbudowano oficyny i oranżerię…. Leski zamek w czasie odwrotu rosyjskiej armii został doszczętnie spalony 4 maja 1915 roku. Z pożaru uratowano cenne pamiątki historyczne, galerię przodków, zbiory orderów i insygniów, kościuszkowską sukmanę i pochodzące z empirowej epoki wyposażenie. Jego ówczesny właściciel August hr. Krasicki po powrocie z kampanii wojennych przystąpił do odbudowy zamku. Był wspaniałym gospodarzem… Po II wojnie światowej, która tylko nieznacznie uszkodziła budowlę, na starych murach pojawiły się rysy i pęknięcia, zniszczony został fragment galerii. Zaginęły natomiast zbiory i wszelkie ruchomości. Od 1956 roku leski zamek został zaadoptowany przez kopalnię Makoszowy na obiekt rekreacyjny. Nastąpiła jego degradacja jako historycznej pamiątki architektury obronnej. Dzisiaj ta ponad pięćsetletnia budowla to mozaika stylów – średniowiecza, renesansu, XIX-wiecznego klasycyzmu, pełna zdarzeń z bogatej historii naszej ziemi, miejsce gdzie pomimo upływu czasu czujemy oddech tamtych wieków.
Bibliografia:
Tomasz Jurasz „Zamek w Lesku” - „Profile” 1985,
Kasper Krasicki „Zamek w Lesku” –„Połoniny” 1988,
Marian Diensil–Dąbrowa „Zamek Leski – starodawne gniazdo rycerskie” - „Wiadomości leskie” wrzesień 1990.
